شرکت فناوری اطلاعات سامان

مهندس فرنود حسني

کليد واژه: سازمان، مديريت، کسب و کار،

چکيده:

پيچيدگي و سرعت تحولات اقتصادي در دنيا، شاخص ها و ملزومات قرار گرفتن در عرصه رقابت و بهينه سازي ساختار توليد و اجرايي را در سازمان ها دچار تغييرات و دگرگوني هاي بسياري کرده است. سازمان ها براي باقي ماندن در عرصه رقابت هاي بازار و هماهنگ سازي خود با شرايط بازار و افزايش تطابق پذيري بايد راه کارها و ابزارهاي جديدي را جستجو کنند.  از مهمترين ويژگي هاي سازمان ها در عصر جديد مي توان به لزوم پويايي و انعطاف پذيري بالاي آنها اشاره کرد. سازمان هاي پيشرو مي دانند که راه جل هاي امتحان شده براي يک کسب و کار خاص هر چند هم موفق، نمي تواند دربرگيرنده شرايط مناسبي براي ساير کسب و کار ها باشد بنابراين آنها سعي مي کنند به جاي تقليد و تکرار با شناخت دقيق و موشکافانه محيط دروني و بيروني سازمان بتوانند چالش هاي اساسي کسب و کار خود را شناسايي کنند و بر اساس آن راه حل هاي کارا و مناسبي را درپيش بگيرند.

هر سازماني براي حرکت رو به رشد و دستيابي و حفظ تعالي و پويايي در بخش هاي مختلفش نيازمند يک طرح و برنامه کلي است که بايد دربرگيرنده چالش ها و مسائل اساسي پيش روي سازمان از بدو تاسيس تا رسيدن به اهداف مقطعي و اصلي باشد. چنين سند و مکتوبي که معرف اصول و راهکارهاي توسعه سازمان محسوب مي شود و بر حسب نياز در اختيار افراد مرتبط با آن در سازمان قرار مي گيرد برنامه جامع کسب و کار مي گويند. همچنين نبايد فراموش کرد که در بدو شروع به کار سازمان ها و يا در مراحلي که بايد بخش هاي جديدي راه اندازي شود و يا پروژه هاي جديدي تعريف شود برنامه جامع کسب و کار سازماني مي تواند کمک خوبي براي جذب کمک هاي مالي سازمان ها و ارگان هاي مختلف باشد. در اين مقاله سعي شده است تا اصول و ساختار مورد نياز براي نوشتن يک برنامه جامع کسب و کار سازماني ارائه شود. شايان ذکر است که اين اصول کلي در رابطه با هر کسب و کاري قابل استفاده و کاربردي است.

همانطور که هر کارشناس فروش خبره اي مي داند، شما مجبور هستيد همه چيز را درباره محصولات و خدمات خود براي ترغيب ديگران به خريد آن بدانيد.

طرح جامع کسب و کار بايد مدام در جريان کار مورد بررسي و بازنگري قرار گيرد. رشد مناسب کسب و کار در گروه تهيه يک طرح جامع مناسب ، پويا و آينده نگرانه براي کسب و کار است.

مقدمه:

برنامه کسب و کار يا طرح توجيهي براي يک پروژه يا فعاليت تجاري در هر سازمان اقتصادی بزرگ و شرکت کوچکی به عنوان یک  سند اصلی تلقی می شود که  مقیاسی خواهد بود برای کارمندان و مدیران تا  به واسطه آن بتوانند میزان موفقیت های خود و شرکت را بسنجند و برای فعالیت های آتی خود تصمیم گیری کنند. این برنامه بر اساس توانایی های شرکت در نیروی انسانی, تجهیزات و سرمایه تهیه می شود.

به عنوان مثال داشتن یک برنامه کسب و کار مناسب هنگام ارائه تقاضای دریافت وام ازموسسات اعتباری همچون بانک ها نقش موثری در تصمیم گیری آنها برای حمایت از شرکت شما و پروژه های در دست اجرای شما دارد. در ادامه با اطلاعات مورد نیاز برای تهیه یک برنامه کسب و کار آشنا می شویم.

برنامه کسب و کار براي گروهي که تلاش مي كند يك ايده را به يك محصول تبديل كند و يك شركت بوجود آورد يک نياز مبرم به شمار مي رود.

برنامه کسب و کار شامل صفحاتي است که در آن اطلاعات تشريحي و مالي مختلفي گنجانده شده است. ساختار بخش تشريحي در واقع حکم بدنه اصلي برنامه کسب و کار را دارد که شامل بيش از 150 سوال اصلي منقسم به چندين قسمت است.

شما مي توانيد کار خود را از هريک از بخش ها به غير از بخش خلاصه مديريتي که بايد در انتهاي کار تکميل شود  آغاز کنيد. به دنبال سوالاتي بگرديد که در کسب و کار شما به آنها توجهي نشده است. زماني که کار نوشتن پيش نويس را به پايان رسانديد مجموعه اي از اطلاعات مختلف در مورد برنامه کسب و کار خواهيد داشت که بايد به صورت منظم آنها را کنار هم قرار دهيد تا منظور نهايي از برنامه کسب و کار حاصل شود.

ارزش اصلي طراحي يک برنامه کسب و کار دست يابي به محصول نهايي نيست بلکه هدف اصلي قرار گرفتن فرآيند تحقيق و تفکر درباره کسب و کار در يک مسير سيستماتيک است. کار طراحي به شما کمک مي کند با دقت بسياري به همه شرايط کسب و کار فکر کنيد و درباره آنچه کاملاً از آن مطمئن نيستيد مطالعه و تحقيق کنيد. انجام اين فرآيند زمان بر خواهد بود اما مانع از هزينه هاي ناشي از خطاهاي احتمالي آينده مي شود.

آنچه در مقاله حاضر مي آيد يک الگو و مدل کلي مناسب براي انواع کسب و کارهاست. با اين وجود شما بايد آن را بر حسب شرايط و ويژگي هاي کسب و کار خود تغيير دهيد و ويرايش نماييد.

كليد واژه ها: فناوري اطلاعات، پروژه هاي فناوري اطلاعات

امير حامد رضائي

پيشگفتار:

امروزه فناوري اطلاعات به يکي از عوامل اصلي بقاي بيشتر سازمان ها و بنگاه ها تبديل شده است. تنوع و گوناگوني سامانه ها و دامنه گسترده اهداف آنها باعث شده است تا نياز شديدي به انجام فرآيندهاي اقتصاد مهندسي يا به عبارتي ارزيابي اقتصادي اين پروژه ها و همچنين تنوع بخشي به روش هاي انجام اين فرآيندها احساس شود. در واقع، مديران به روش هاي جديدي براي ارزيابي اين گونه پروژه ها نيازمند مي باشند و حل معماي مديريت اطلاعات با نگاه به اطلاعات به عنوان يک منبع ارزشمند راهبردي به عنوان يکي از وظايف روزانه و هميشگي مديران تلقي مي شود.

ارزيابي پروژه هاي فناوري اطلاعات، داراي نکات چندي است که در پروژه هاي سنتي و سرمايه گذاري در کمتر ديده مي شود و يا اينکه به طور کلي وجود ندارد. به عنوان مثال در پروژه هاي فناوري اطلاعات نقطه کانوني به جاي سنجش هاي سخت انگارانه منافع به شکل اعداد و ارقام کمي مندرج در صورت سود و زيان به روش هاي نرم انگارانه اثرات پراکنده و کيفي تغيير مي يابد. از طرف ديگر بيشتر روش هاي سنتي ايستا مي باشند در حالي که روش هاي مورد نياز فناوري اطلاعات به پويايي تصميم گيري نيازمند هستند.

با اين توضيحات به نظر مي رسد که ابداع روشي تازه ويا نوآوري در روش هاي سنتي از الزامات تصميم گيري در پروژه هاي فناوري اطلاعات مي باشند. تاکنون روش هاي چندي در اين زمينه ايجاد شده اند که هرکدام داراي معايب و محاسن ويژه خود مي باشند که در اينجا به بررسي يکي از اين روش ها که برپايه روش هاي سنتي اما پويا و در واقع به صورت ترکيبي ايجاد گرديده است، اقدام مي گردد. در اين مقاله با توجه به اهميت نيروي انساني يا به عبارتي مغزافزارها و کارکنان فرهيخته، در ابتدا نسبت به بررسي گروه ها و کارکنان درگير در فرآيند ارزيابي اقدام مي گردد. سپس مروري بر خود فرآيند ارزيابي به انجام مي رسد و پس از آن روش ارزيابي به بحث گذارده مي شود.